Nie-świńskie opowieści 

Zapis wykładu z 5.11.2024 > Nie-świńskie opowieści 

Wykład dla Służewskiego Domu Kultury z cyklu Reinterpretacje świata sztuki

Jeśli wziąć pod uwagę ludzki sposób postrzegania zwierząt hodowlanych to chyba największa niesprawiedliwość spotyka z naszej strony trzodę chlewną. W niezliczonej ilości porzekadeł i mądrości ludowych znaleźć można o niej nader niepochlebne opinie. Obżarł się jak świnia, świński ryj, świńskie zachowanie – to zaledwie pierwsze z brzegu skojarzenia, które przesądzają o naszej mocno powierzchownej i pejoratywnej ocenie na ich temat. Tymczasem, zgodnie z odkryciami naukowców ostatnich dekad, to jedne z najmądrzejszych i niezwykle rodzinnych w zachowaniu zwierząt. Towarzyszą nam od wieków także kulinarnie, ale to współczesny przemysł hodowlany zaczął traktować je w okrutny i niehumanitarny sposób.

Grudniowe spotkanie z cyklu „Reinterpretacje świata sztuki” będzie próbą odnalezienia nowego lepszego oblicza świńskiego ryjka i próbą odpowiedzenia sobie na pytanie, czy zwiększająca się na ich los wrażliwość to początek nowego rozdziału naszej wspólnej historii?

O cyklu:
„Reinterpretacje świata sztuki”, to cykl spotkań poświęcony hybrydom i fantastycznym istotom, które od starożytności po współczesność zapełniają historie mówione, spisane i przedstawiane w sztukach plastycznych. W myśl narracji wskazujących nadejście końca antropocenu bohaterami cyklu staną się nie ludzie, lecz jednorożce, syreny, wilkołaki, a nawet pająki. Przyglądając się dziełom sztuki dawnej i współczesnej odkryjemy, jak rodziły się mity im poświęcone, czego były symbolami i wreszcie jak odczytywane są dzisiaj.

zapis opublikowany na FB Służewskiego Domu Kultury > Nie-świńskie opowieści 

Spotkanie tłumaczone na Polski Język Migowy.

na zdjęciu: Ida Karkoszka, Patrzmy, jak umierają ludzie, 2019, fot. Wojtek Ciszkiewicz 

Opublikowane przez sztukomodnie

Jestem historyczką sztuki, kuratorką i edukatorką muzealną. Historię sztuki ukończyłam na Uniwersytecie Warszawskim pisząc pracę magisterską u prof. Anny Sieradzkiej na temat angielskiej projektantki mody Vivienne Westwood. Od 1996 roku związana jestem z Zamkiem Królewskim w Warszawie, gdzie jako kuratorka przygotowywyałam wystawę „Sztuka widzenia. Nowosielki i inni”, prowadzę autorski cykl spotkań z artyst(k)ami współczesnymi „Klucz w Zamku”, zajęcia muzealne z zakresu historii sztuki, kultury i mody dla młodzieży i dorosłych. Współpracuję także z innymi instytucjami zajmującymi się edukacją artystyczną: Muzeum Narodowym w Warszawie, Służewskim Domem Kultury, Dziecięcą i Młodzieżową Akademią Artystyczną, warszawskimi Uniwersytetami III Wieku. W 2022 roku rozpoczęłam współpracę z „Radiem z Qlturą”. Wcześniej zawodowo związana byłam także z modą jako redaktorka, stylistka i producentka sesji zdjęciowych w takich pismach jak: Avanti, Jestem, Claudia, Moda Top.

Dodaj komentarz