W trzech kolejnych salach z wielkoformatowymi płótnami Matejki zagościły monolityczne struktury pokryte zmultiplikowanym napisem „POLAND”. Tworzą je obrazy z serii, nad którą Bartłomiej Kiełbowicz rozpoczął pracę jeszcze w 2024 roku, a najnowsze przygotował specjalnie na obecną prezentację zamkową. Artysta, znany ze swoich zaangażowanych w polityczną i społeczną współczesność prac wizualnych, nie po raz pierwszy wszedłCzytaj dalej „Bartłomiej Kiełbowicz POLAND”
Archiwa kategorii: klucz w Zamku
Anna Baumgart. Hipoteza skradzionego obrazu
Lśniące atłasy królewskiej pościeli, sztuczny kanarek w złotej klatce, malarskie historie biblijnych heroin – wnętrza historycznych muzeów tchną familijnym odpoczynkiem. Z martwych przedmiotów, które osładzały życie dawnym mieszkańcom, czas starł wszelkie ich smutki i radości. W dzisiejszym świecie, świecie pełnym stresu, te spokojne miejsca staja się dla zwiedzających oaza relaksu, ale przecież w każdym zamkuCzytaj dalej „Anna Baumgart. Hipoteza skradzionego obrazu”
Wiktor Dyndo. Kopiuj, wklej
Centralnie umieszczona na obrazie Wiktora Dyndo data sugeruje konkretny czas przedstawionej sytuacji i ustawia tym samym wydarzenie w kontekście prawdy. Odbiorca, stojąc przed płótnem, niemal natychmiast gorączkowo poszukuje wiedzy na jej temat, próbując scalić liczbę ze swoją pamięcią. W podobnym procesie daty przywołują kontekst politycznych i społecznych przełomów, historie intymne, prywatne momenty graniczne. Pozostaje zatemCzytaj dalej „Wiktor Dyndo. Kopiuj, wklej”
Agata Zbylut Bezoary
Agata Zbylut: Moja wypowiedź jest (…) wypowiedzią kobiety, poszerzoną o obsesyjne obserwowanie innych kobiet – tego jak żyją, jakich dokonują wyborów, ich emocji, uwarunkowań kulturowych, socjologicznych i prawnych. Dostrzegam nierówności, z którymi się zmagają, to, że zazwyczaj startują z gorszej pozycji, po drodze pokonują wiele przeszkód i trudno im dojść tam, gdzie w męskim ciele fizycznym i kulturowymCzytaj dalej „Agata Zbylut Bezoary”
Sylwia Gorak. Performans bez żadnego trybu
Performatywna praktyka artystyczna Sylwii Gorak przy pierwszym, naskórkowym odbiorze wydawać się może działaniem nastawionym jedynie na monolog wewnętrzny. Tymczasem przepływ energii pomiędzy artystką i wnętrzami, które mapuje ona swoim czterooktawowym głosem balansuje na pograniczu medytacji i naukowej wiedzy. Wykorzystywane przez artystkę zjawisko echolokacji, kojarzone ze światem przyrody i takimi zwierzętami jak nietoperz, jest przedmiotem zainteresowaniaCzytaj dalej „Sylwia Gorak. Performans bez żadnego trybu”
Tomasz Partyka Possibilitiesss
Rok 1973 (1976?) – legendarny wokalista Dawid Bowie, znany jako Ziggy Stardust, spaceruje ulicą warszawskiego Żoliborza. Korzystając z krótkiego postoju pociągu, którym podróżował ze wschodu na zachód Europy, zmierza w kierunku placu Komuny Paryskiej, dzisiejszego Placu Wilsona. Ta krótka wizyta zainspiruje go wkrótce do stworzenia jednego z bardziej zagadkowych utworów w jego twórczości. „Warsaw” –Czytaj dalej „Tomasz Partyka Possibilitiesss”
Ida Karkoszka & Joos van Cleve? Grzechy świata
Zjawisko fast fashion jest problemem w krajowej i globalnej skali. Według szacunków ONZ przemysł modowy odpowiada za 8 do 10 proc. światowej emisji dwutlenku węgla, 20 proc. całkowitego zużycia wody na świecie i powstanie 8 proc. gazów cieplarnianych. W 2018 r. branża odzieżowa zużyła więcej energii niż transport lotniczy i morski razem wzięte. Nadprodukcja tekstyliów,Czytaj dalej „Ida Karkoszka & Joos van Cleve? Grzechy świata”
Zombie figuracje
Wejście na ekrany kin w 1968 r. filmu Noc żywych trupów rozpoczęło triumfalny marsz krwiożerczych zombie w popkulturze i sztuce. Ich dwuznaczna ludzka i nie-ludzka „materia przejściowa” bywa od tamtej pory pojemną metaforą problemów społecznych, jak kwestia rasowa, neoliberalizm, konsumpcjonizm, choroby a w perspektywie politycznej odczytywana także jako lęk przed radykalnymi przewrotami o globalnym zasięgu. FantazmatCzytaj dalej „Zombie figuracje „
Arkadyjskie pułapki
Twórczość współczesnej artystki młodego pokolenia Marty Nadolle dotyka jej najbliższej codzienności. W świadomie prymitywizującej formie opowiada ona, podobnie jak dawne ludowe przyśpiewki, o prawdziwym życiu i jego wyzwaniach. Żali się na kłopoty w relacjach z bliskimi i w pracy, cieszy cielesną miłością, martwi finansami. Z góry założona swoista naiwność tych narracji nie infantylizuje bynajmniej uniwersalnejCzytaj dalej „Arkadyjskie pułapki”
Co się komu podoba
Głównym tematem obrazów Jana Mioduszewskiego są iluzjonistyczne przedstawienia mebli. Od 2002 r. artysta pracuje pod szyldem fikcyjnej firmy Fabryka Mebli i tworzy dzieła, które uczyniły go swego rodzaju portrecistą designu. Relacja „człowiek – przedmiot” pozostaje także główną osią jego nieruchomych performansów, podczas których używa kostiumów i włącza swoje ciało w całość instalacji wykreowanych w galeriach.Czytaj dalej „Co się komu podoba”
sztukomodnie 