„Panny nowosielskie” – smukłe, odrealnione, ubóstwione. Dla jednych wyestetyzowaneakty i półakty malarza to apoteoza kobiecości, swego rodzaju hołd artysty i mężczyzny. Jednak dla współczesnej publiczności, w kontekście niektórych wypowiedzi Jerzego Nowosielskiego i intymnych faktów z jego życia, mogą się wydawać przykładem instrumentalizacji kobiecego ciała i jego uprzedmiotowieniem.W najbardziej znanych i najczęściej prezentowanych pracach Nowosielskiego kobieceCzytaj dalej „Ciało ujarzmione, ciało wyzwolone”
Tagi archiwum: wystawa
Sztuka widzenia. Nowosielski i inni. Archiwum kuratorki
JERZY NOWOSIELSKI PROLOG Jerzy Nowosielski, Portret skrzypaczki, 1966, olej, płótno, Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu, depozyt w Mazowieckim Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu SURREALIZM Jerzy Nowosielski, Półakt, 1978, akryl, płótno, Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu, depozyt w Mazowieckim Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu 1.Erna Rosenstein, Meduza kosmosu, 1976, olej, płótnoMuzeum im.Czytaj dalej „Sztuka widzenia. Nowosielski i inni. Archiwum kuratorki”
Rak, znak i syreny. Monika Mamzeta i jej onkotryptyk
Monika Mamzeta (ur. 1972) tworzy obiekty, instalacje multimedialne, wideo i fotografie odnoszące się do tematu cielesności. Publikuje także teksty angażujące się w feministyczną debatę, dekonstruujące tradycyjne kody kulturowe. W pamięci szerszej publiczności zapisała się pracą “blizna po matce” prezentowaną na wielkoformatowych bilbordach reklamowych AMS na przełomie 2000 i 2001 roku. Jej najnowsze prace, które zaprezentowałaCzytaj dalej „Rak, znak i syreny. Monika Mamzeta i jej onkotryptyk”
Ciało ujarzmione, ciało wyzwolone. Nowosielski i inni
Zapraszam na mój wykład online nagrany w związku z wystawą Sztuka widzenia. Nowosielski i inni Ciało ujarzmione, ciało wyzwolone Wystawa została otwarta w Zamku Królewskim w Warszawie (5 grudnia 2023 r. – 3 marca 2024 r.) Współorganizatorem wystawy jest Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu. kuratorzy wystawy: Monika Przypkowska i Paweł Witkowski komisarz wystawy: Paweł Martosz projekt scenografii,Czytaj dalej „Ciało ujarzmione, ciało wyzwolone. Nowosielski i inni”
Arkadia w MNW –rozmowa z kuratorką wystawy
Sztuka „grzeczna” obok „mniej grzecznej”, od wczesnego renesansu do współczesności: obrazy, rzeźby, rysunki, fotografie, ceramika i kostiumy. “Arkadia” w warszawskim Muzeum Narodowym to powrót do marzenia o przestrzeni idealnej poprzez kojącą estetycznie sztukę dawną ale też zimny prysznic sztuki współczesnej ostrzegajacej przed ekokatastrofą. O micie Arkadii dawniej i dzisiaj w rozmowie z kuratorką wystawy dr hab. Agnieszka Rosales Rodríguez. > Arkadia w MNW – rozmowa z kuratorką wystawy, audycja zCzytaj dalej „Arkadia w MNW –rozmowa z kuratorką wystawy”
Dom, skóra, ubranie
O domu, który daje nam ciepło i schronienie, czuwa nad nami ale jest też punktem wyjścia do rozmowy o kryzysie bezdomności we współczesnym świecie. O domu analizowanym jako skóra człowieka, jego ubranie i którego plany architektoniczne w zaskakujący sposób przenieść można w sferę sztuki abstrakcyjnego znaku. Monika Przypkowska w rozmowie z artystką Agnieszką Rożnowską i kuratorką wystawy Inés R. Artolą na wystawie Dom, skóra, ubranie w siedzibie Fundacji Dom Holenderski > Dom,Czytaj dalej „Dom, skóra, ubranie”
Ciało „Przebudzonych”
Konsumowana w paryskim Luwrze przez miliony turystów rocznie Mona Lisa i Wenus z Milo koedukacyjnego odbiorcę masowego od dekad kołyszą w błogim przeświadczeniu, że XV-wieczne ciało śladem antycznego utoczone zostało z idealnie zbalansowanego konglomeratu dostojności i piękna. Ze szkolnych ław wynosimy dość sztampową regułkę, że humanistyczne zacięcie renesansu postawiło człowieka w swoim epicentrum, a odrodzenie sztuki portretowejCzytaj dalej „Ciało „Przebudzonych””
Zamalowany papież Bartka Kiełbowicza
Czy wizerunek malarski jest tożsamy z istotą, którą przedstawia? Tym pytaniem można rozpocząć co najmniej kilka wątków wokół tej wystawy. Czy „pomnik” kogokolwiek prócz symbolicznego upamiętnienia jest jednocześnie wcieleniem tej postaci? W kulturze zachodnioeuropejskiej odpowiedź nie jest jednoznaczna. Zawieszeni pomiędzy pamięcią „pogańskiego kultu złotych cielców” a dewocją religijnych wizerunków mieszamy często obie kwestie, rozniecając sporyCzytaj dalej „Zamalowany papież Bartka Kiełbowicza”
Sport to zdrowie… i pot, i krew, i łzy
Rywalizacja – instynkt stary jak świat, bo teoria ewolucji każe się domyślać, że wcale nie ludzie ją wymyślili, ale to ludzkość właśnie wywindowała ją na wyższy „level”. Starożytna idea olimpijskich laurów składając zielony wieniec na skroniach „pierwszego” ugruntowała w nas poczucie, że to ten jeden jest najlepszy, inni są już tylko po nim. Osobiście przyznam,Czytaj dalej „Sport to zdrowie… i pot, i krew, i łzy”
Aleksandra Jastrzębska. Wynaturzenia
Obrazy Aleksandry Jastrzębskiej to liryzm i osobliwe poczucie humoru w jednym. W swojej klarownej plastycznej syntezie artystka domyka surrealność z encyklopedyczną inspiracją przyrodą. Fascynacja bogactwem mikrokosmosu pozwala w tych kompozycjach dłoni rozkwitać nenufarem, źrenicy wilgocią sadzawki, a zieleni wspiąć się finezyjnym ażurem. Smutek jest u Jastrzębskiej cichy, a radość łagodna. Szpikulec wbity w kwaśny miąższCzytaj dalej „Aleksandra Jastrzębska. Wynaturzenia”
sztukomodnie 