Tagi archiwum: wystawa

Taniec życia i dźwięki Czasu

Nic dwa razy się nie zdarza jak napisała Wisława Szymborska a jednak walczymy o nadzieję. Akceptując kosmiczny porządek w rytm, którego przemijamy, kreujemy kolejne metafizyczne teorie. W tej beznadziejnej walce o tryumf nad czasem artyści są już od dawna naszym odziałem szturmowym. Zapraszam na spotkanie z jednym z najbardziej zagadkowych obrazów Nicolasa Poussina. Warto przekonać się,Czytaj dalej „Taniec życia i dźwięki Czasu”

Gosposia, czarownica i stara miotła

Atrybut wiecznie zapracowanej gospodyni domowej czy też symbol kobiety niezależnej i niepokornej sprzed wieków? Na chwilę przed rozpoczęciem wiosennych porządków porozmawiamy o ..miotłach i o tym czy współczesne czarownice dalej na nich fruwają. > Gosposia, czarownica i stara miotła, audycja z 28.02.2022 okładce: Martin le Franc, Le Champion des Dames 1440 Sztukomodnie w Radio z Qlturą– tematami mojej autorskie audycjiCzytaj dalej „Gosposia, czarownica i stara miotła”

Bajki nie będzie. Anna Radzimińska

Syntetyczne kreatury Anny Radzimińskiej mają swój lekko toksyczny, lecz nieodparty, urok. Z jej temperowych kompozycji wyzierają zaskakujące animalistyczno-roślinne twory. Nad rozczłonkowaną antylopą sążniste łzy leje pluszowy tygrys, rozerotyzowana płaszczka hipnotyzuje znad wanny kolcem pełnym jadu, a depresyjna ośmiornica bezrefleksyjnie rżnie piłą swoje potężne macki-ramiona. Płaska nasycona plama barwna Radzimińskiej opisująca te historie i dziwy przesuwaCzytaj dalej „Bajki nie będzie. Anna Radzimińska”

Warszawa da się lubić?

Pytanie rzucam jak kij w mrowisko, bo wiem dobrze, jaką burzę może rozpętać. Wszystkim zwalczającym się obozom prezentującym w tej kwestii przeciwstawne opinie nie zamierzam jednak podrzucać dodatkowych argumentów za lub przeciw. W zamian zaproszę wszystkich do wspólnej podróży. Ciekawa koincydencja sprawiła bowiem, że jeszcze do stycznia roku 2023 można w trzech stołecznych instytucjach publicznychCzytaj dalej „Warszawa da się lubić?”

Dziwne owoce rajskich drzew

Przez szklane tafle dużych okien galerii HOS nawet najbardziej obojętnego na sztukę przechodnia ten widok musi przyciągnąć i zainteresować. Białe wnętrze zakwitło z końcem września świeżą zieloną murawą a na środku wnętrza rozpostarło swoje gałęzie całkiem sporych rozmiarów drzewo. U jego stóp spośród zielonych źdźbeł trawy wychyla się głowa zwiniętego w arabeskę węża. Jeśli toCzytaj dalej „Dziwne owoce rajskich drzew”

Polska jest tutaj

Dworce zawsze kojarzyły mi się z peerelowskim brudem i zaduchem unoszącym się w zatęchłym powietrzu poczekalni. Ale od chwili, gdy zetknęłam się z pracami Igora Przybylskiego już tak nie jest. Ku swemu największemu zdumieniu poczułam nawet, że wzorem jego hipnotyzujących obrazów, zdjęć i prac wideo sama także mam ochotę dokumentować, choćby w głowie, dworce, naCzytaj dalej „Polska jest tutaj”

Kobieta w podróży

Nie, nie o mnie tutaj chodzi, choć w podróży być lubię, z wiekiem nawet coraz bardziej, a po covidowych lockdownach wręcz spazmatycznie. Ku rozpaczy moich bliskich planami wyjazdowymi żyję już na rok a nawet dwa lata do przodu, one dodają mi energii, wybijają z rytmu dnia powszedniego, a ich brak podcina skrzydła. Tamarę Łempicką (1898-1980) do ciągłychCzytaj dalej „Kobieta w podróży”

Fala Anety Grzeszykowskiej

Jeśli ktoś z Was zetknie się z jej obiektami i twórczością po raz pierwszy, poczuć się może bardzo nieswojo, proszę jednak zachować spokój. Podziwiając rzemieślniczą biegłość artystki w opracowaniu skóry nie łamiecie prawa. Artystce o wywołanie tego niepokoju i lekkiego dyskomfort u odbiorcy właśnie chodzi. Aneta Grzeszykow­ska (ur. 1974) to jedna z naj­bar­dziej uznanych pol­skichCzytaj dalej „Fala Anety Grzeszykowskiej”